طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۱۲

مازخم نمک سودهٔ تیغ ستمیم

آغوش گشادهٔ امید المیم

دردیم ولیکن بدوا مشهوریم

یأسیم ولی بآرزو متهمیم