طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۰۵ - ۳

آنم که بیوی غم، دلی شاد کنم

ویرانهٔ تن، بدردی آباد کنم

هر طایر عیشی که فتد در دامم

قربانی غم سازم و آزاد کنم