طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۷۶ - ۲

ای خندهٔ صبح طربت سیر نمک

وی عشوهٔ شام کربت سیر نمک

هم داغ ترحم ازدلت، شوز الماس

هم زخم تبسم از لبت سیر نمک