طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۶۹ - ۲

هرچند که تازه بود این لالهٔ داغ

نتوان ترجیح دادنش از گل باغ

درگونه شراب و خون شریکند ولی

این رنگ دهد بدست و آن جان بدماغ