طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۵۹ - ۲

صاحب کرما برمن گمراه ببخش

سهوی اگرم فتاده ناگاه ببخش

بخشنده پس از خدا چو امروز توئی

در دست توام خواه بکش خواه ببخش