طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۴۸ - ۲

این روضه که نام گشت هندستانش

خلدیست ترو تازه گل و ریحانش

خاکش نمکینست بحدی که بود

در سبزه همان ملاحت سبزانش