طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۴۵ - ۲

جولانی و هم سیرت آن معنی هوش

آن زهره رعد خسته هنگام خروش

باشد همه چابک سرو گردن در پیش

با برق اگر بتازیش گوش بکوش