طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۳۴ - ۲

چندم گل کام زآن کله گوشهٔ ناز

وز شوق فشاندم بگریبان نیاز

بوی گل و دود داغ را سنجیدم

این مغز گداز بود و آن روح نواز