طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۲۷ - ۲

رخش سخنم گران لگام است هنوز

زآن رو که نوآموز خرام است هنوز

نا پخته بود گر سخنم معذور است

سر خوش طبیعت است و خام است هنوز