طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۲۶ - ۲

«طالب» دل و دین در ره سودایش ریز

جان در سر کوچهٔ تمنایش ریز

دل را که بصد پرده نهان می‌داری

یک قطرهٔ اشک ساز و در پایش ریز