طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۷۹

گل بیم ز همرنگی خوی تو کند

سنبل حذر از نسبت موی تو کند

چون مست غضب پای درآری بر کاب

توسن عرق از گرمی خوی تو کند