طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۶۴

عشقم چو براه طلب دوست فکند

پاک از نظرم هرچه بجز اوست فکند

چون ماهی بی‌فلس شدم عریان سیر

تار تنم از دلق کهن پوست فکند