طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۵۸

دولت بسرای رند او باش آمد

وآنگاه نه پنهان بنظر فاش آمد

این شکر چسان کنم که از وسعت خلق

خورشید بآشیان خفاش آمد