طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۲۸

«طالب»که رفیق مفتی (جهرم) بود

در مجلسشان غرور با مردم بود

این را عزت بفضل بود و به هنر

او را حرمت بریش جو گندم بود