طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۲۷

چون دست‌قضا طرح ثنای تو فکند

شد تار گسستهٔ معانی پیوند

اکنون صف عرشیان چوخیل‌شعرا

خوانند مدیح تو بآواز بلند