طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۱۷

گل بیتو بچشم آرزو بید بود

آب رخ نغمه خون ناهید بود

بی‌عکس رخ تو چشم بی‌مردمک است

آئینه‌گر آئینه خورشید بود