طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۱۱

زاغان کمان تو چو پر باز کنند

پیکان بدل آشناتر از راز کنند

در صیدگه از شست تو تا دامن حشر

مرغان به پر خدنگ پرواز کنند