طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۹۹

ننگ من و نام من بهم می‌ماند

یاس من و کام من بهم می‌ماند

گر نسبت خویشی بمیان نیست چرا

صبح من و شام من بهم می‌ماند