طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۹

می رنگ ز لعل آتشینت گیرد

خورشید طراوت از جبینت گیرد

از صحن چمن چو عزم کاشانه کنی

گل دامن و بلبل آستینت گیرد