طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۳

«طالب» که اسیر دشت پیمائی شد

چون آبله پاشد بجبین سائی شد

او توسن عقل بود جولانی گشت

او کشتی عشق بود دریائی شد