طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۱

فریاد که تاب رشک ما هرمو ماند

یک سلسله چین بگوشهٔ ابرو ماند

صدعمر ابد طی شد و صبحی ندمید

دوشیزهٔ شام ما سیه گیسو ماند