طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۶۲

ای خار ستم رفته ز راه خورشید

وی گشته بروز بد پناه خورشید

خورشید گریزش بسوی سایهٔ تست

ای سایهٔ تو گریزگاه خورشید