طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۵۷

هر صبح که سر برآورم چون خورشید

آتش ز جگر برآورم چون خورشید

وز شوق چو یاد سر کوی تو کنم

وقتست که پر برآورم چون خورشید