طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۳۹

درعهد رخت خار و سمن میبالد

هر برگ گلی چمن چمن میبالد

بر یاد لب تو غنچه در جامه پوست

هر لحظه هزار پیرهن میبالد