طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۱۹

عاشق لب دل بعیش خندان نکند

سوزد ز ملال و یاد بستان نکند

صد گلشن اگر که تحفه آرند برش

غیر از گل رشک خود بدامان نکند