طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۹

«طالب» گل غم ز گلشنت می چیند

برگ الم از نخل تنت می چیند

خرمن سوزان،چو خوشه دامن دامن

برق از اطراف، خرمنت می چیند