طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶۷

آنم که زبان شکوه‌ام گویا نیست

لبریز شکایتم ولی یارا نیست

خاصیت آب چشمه دارم در عشق

می‌جوشم و هیچ آتشم پیدا نیست