طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳۸

آنی که در حسن برویت بازست

وز لالهٔ فردوس گلت ممتازست

مانند مگس بگردسر چشمهٔ نوش

بر کرد لب تو بوسه در پروازست