طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۹

عرشی که فراز آسمان مسند تست

مهری که لباس مردمی بر قد تست

دریای محیطی که گه گه موج سخا

هر بست و گشاد دست جز رو مدّ تست