طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۸

خاکم که بباد رفته در گلشن تست

دستم که غبار گشته در دامن تست

عمریست که آشفته دماغم چو نسیم

زآن بوی که خانه زاد پیراهن تست