طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۸

آنی که بگلشن از رخت آئین است

ترکیب وجودت ز گل و نسرین است

خامش منشین و چین در ابرو زنهار

حرفت نمکین، تبسمت شیرین است