طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۹

مائیم که لوح خاک طوفانی ماست

افلاک حباب اشک نیسانی ماست

ما اهل جنون را چه غم از رشح سحاب

سودا بر سر کلاه بارانی ماست