طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۸۳

ساقی می‌اگر دُردی اگر خود صافیست

تنها خوردن کمال بی‌انصافیست

دادی قدحی در مزه امساک چرا

یکبوسه پر تابی از آن لب کافیست