طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۸

داغم که دلم چاشنی غم نگرفت

زخمی بهزار ذوق مرهم گرفت

یک صبح بجلوهٔ الم شاد نزیست

یک شام بمرگ عیش ماتم نگرفت