طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۳

خاطر ز غبار درد رفتن حیف است

جز بر سر نیش غصه خفتن حیف است

در باغ جهان چون گل خورشید مباش

بی‌لذت غنچگی شکفتن حیف است