چو از دهان تو آید سخن چه تلخ و چه شیرین
خوشست آمدهٔ آن دهن چه تلخ و چه شیرین
برم ز نوش گیا نیست فرق، زهر گیاه را
ستور خوش علفم پیش من چه تلخ و چه شیرین
چه شد که تلخ دهانم حلاوت سخنم بس
دهان طوطی شکرشکن چه تلخ و چه شیرین
چو خوش هر آنچه تراود خوشست نیست تفاوت
زلال حسن ز چاه ذقن چه تلخ و چه شیرین
بود حلاوت کیفیت از شراب کهن خوش
وگر نه طعم شراب کهن چه تلخ و چه شیرین
چو برگ عیش ندارد دل از کدورت خاطر
بباغ جلوه سرو و سمن چه تلخ و چه شیرین
ندیده چشم کسی بینوا مفرح دلها
گذار عیش براین انجمن چه تلخ و چه شیرین
شکر ز تنگ برون بهر طوطی آمده «طالب»
وگر نه طعمه زاغ وزغن چه تلخ و چه شیرین