می‌نوش کرده بانگ طرب گوش کرده‌ایم
وز نو گلی ضیافت آغوش کرده‌ایم
اول نهاده‌ایم چراغی براه دیر
شمع رواج میکده خاموش کرده‌ایم
برمغز هر گلی که ز جیب خیال خویش
بوئی ز امتحان زده بیهوش کرده‌ایم
زهریکه کرده ساقی دوران بجام ما
دل نوش نوش گفته و مانوش کرده‌ایم
«طالب» نه‌ایم در گله از دهر دورهاست
کز کردهای چرخ فراموش کرده‌ایم