ما ذوق باده در دل ساغر شکستهایم
بر رخ در نشاط بصد قفل بستهایم
آغشتهٔ هزار کدورت بزیر چرخ
مانند درد در ته مینا نشستهایم
ننمودهایم دلشکنی چون حباب می
ور خود شکستهایم دل خود شکستهایم