گذشت عمر و می‌دیر ساله‌ئی نزدیم
بحکم گوشهٔ چشمی پیاله‌ئی نزدیم
نکرده صید گذشتیم ازین شکارستان
سر کمند بپای غزاله‌ئی نزدیم
ز ترکتاز الم دوش لحظه‌ای نگذشت
که دست عجز بفتراک نالهئی نزدیم
بصحن باغ نیفروختیم چهره دریغ
بهر پیاله دم از برگ لاله‌ئی نزدیم
سیاه نامه ازینیم در جهان «طالب»
که فال عشق بمشکین کلاله‌ئی نزدیم