ما دل بچین طرهٔ تسلیم میدهیم
چندین امید را بیکی بیم میدهیم
کسوت بما حرام گر این نیم تاج فقر
خاکش بخون افسر دیهیم میدهیم
تاکی هلاک نشو و نما ریشهٔ ادب
آبی به نخل قامت تعظیم میدهیم
از پست فطرتیست که در بزم امتیاز
بر خویش عقل کل را تقدیم میدهیم
گر غارت تمامی اسباب غم ز دل
مشکل بود قرار به تقسیم میدهیم
مارا دلی مقید زلف وجود نیست
جانیم و بوسه بر لب تسلیم میدهیم
«طالب» بناگواری خون میکنیم خوی
یعنی طلاق کوثر و تسنیم میدهیم