زین چمن همدوش افغان میروم
با شکوه عندلیبان میروم
شعله روئی داردم جا در خیال
زآن چوزلف دود پیچان میروم
با گریبان دل و دامان چشم
شعله انگیزد گل افشان میروم
گرنمک زاری شود گیتی بجاست
با جراحتهای خندان میروم
نکهت از گلشن چسان آشفته رفت
من زکوی دوست آسان میروم