طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۹۶

پیچم همه شب چو مار تا روز

نوبر نکنم قرار تا روز

از باغ امید وعدهٔ دوست

چینم گل انتظار تا روز

با نشتر ناله قدسیان را

در سینه خلم چو خار تا روز

از دود جگر بعرش تازم

صد آه اتاقه دار تا روز

آن شب که شوم ز بوی او مست

نوبر نکنم خمار تا روز

نالم همه زیر زیر تا صبح

گریم همه زار زار تا روز