طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۷۳

مرا هوای تو هردم بیوستان آرد

که باد بوی توام برمشام جان آرد

بذکر یارم واینک علامتش مستی‌است

چو کبک مست‌شود دوست برزبان آرد