طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۷۹

چون روی من برآینه زرین رقم کشید

از عکس دیدهٔ ترم آئینه نم کشید

نقاش خواست کز قلم مو کشد مرا

چون ضعف من بدید بموئی قلم کشید