طالب آملی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۱۰

سری ندارم گفتی بشعر، خوش گفتی

که شعر هم بتو حیوان سری ندارد هیچ

شعیر درخور خرهای عالمست نه شعر

چه شد بشعر سری گر خری ندارد هیچ