واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۱

جان می‌رود از منم مرو دور از من

در پنجهٔ دشمنم مرو دور از من

بنشین بر من دمی که تسلیم شوم

نزدیک به مردنم مرو دور از من