واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۳

سودازدهٔ زلف سیاه‌فام توایم

آشفته‌دل و تیره سرانجام توایم

آزادی ما ز بند تو ممکن نیست

مادام که زنده‌ایم در دام توایم