واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۴۹

در کار تو جانا به دل و جان چسبیم

بر هرچه کنی به بنده فرمان چسبیم

گر خدمت زلف خود مرا فرمایی

همچون شانه به دست و دندان چسبیم