واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۴۲

دیری است که ما ستم‌کش صیادیم

عمری است که در دام بلا ناشادیم

مردیم و ندیدیم رهایی در خواب

در ساعت سنگین به قفس افتادیم