واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۳۰

یا رب لطفی که در هوایت میرم

وز ولولهٔ شوق بقایت میرم

شد زنده آن‌کس که برای تو بمیرد

یا رب یا رب من از برایت میرم